Peygamberimizin(sav) Giyecegi Yiyecegi ve Ev Döşemesi

[hakan50]

---

Peygamber Efendimiz (s.a.s.) elbisesinin temiz ve tertipli olmasına önem verirdi. Giyiminde titizdi; elbisesini korur, da ınıklıktan hoşlanmazdı. Bu münasebetle bir elbisenin kumaş olarak sa lam kalma süresi ne ise o süreyi tabiî akışı içinde tamamlardı. Yeni bir elbise giydi inde Allaha hamdeder, elbisenin hayra vesile olmasını diler, elbisenin örttü ü organların şerrinden de ona sı ınırdı.

Hz. Peygamber (s.a.s.) Rengi hafif bozuldu, boyasını hafif attı diye herhangi bir elbiseyi giymemezlik etmezdi. Alacalı, desenli, göze batan çi renkte elbiseler giymekten kaçınırdı. Demek ki, esteti e önem veriyordu.

Elbisesiyle övünmez, bu konuda lüks ve israfa kaçmaz dı. Çünkü ona göre elbise Sıcaktan, so uktan korunmaya, insanlarla ülfete, toplum içine girmeye ve hizmete vasıta idi.

Peygamber Efendimiz (s.a.s.)in giyecekle ilgili tutu munu: Temizlik, tertiplilik, esteti i gözetme, kendine yakıştırma, sadelik ve ihtiyacı karşılama olarak özetleyebiliriz. Bu sebep le gerekti inde O, ibrişimden, yünden, pamuktan, hatta keçi kılından dokunmuş elbiseyi giyer ve tevazu göstere rek: Ben âciz bir kulum buyururlardı. [4]

Hz. Peygamber (s.a.s.) özel hayatında ihtiyari fakrı tercih etmiş, daha ziyade Hz. Aişenin odasında ashabtan gelen hediyelerin ço unu yoksullara ve Suffe talebelerine aktar mıştır. Bununla beraber O, Müslümanlara meşru oldu u nu göstermek ve beslenmenin önemini vurgulamak için çeşitli gıdalardan yemiştir. Meselâ tavuk eti, bazı kuş etleri, koyun etinden hazırlanmış kebap, kurutulmuş et (bir çeşit pastırma), süt, bal, peynir bunlardan bazılarıdır. Yiyecekleri arasında zeytin ya ı, sirke, kabak, tirit, kavrulmuş un ve helvaya da rastlıyoruz. Her gün aynı gıdayı de il de müm künse farklı gıdalar almayı tercih etmiş; yemeklere zaman zaman biber, zencefil, tarçın gibi baharat çeşitlerini serp miştir. Onun sofrasında daima baş köşede olan iki yiyecek maddesinden biri arpa ekme i, di eri de ise hurma idi. Bazen uzun süre bunlarla yetindi i olurdu.

Peygamberimiz (s.a.s.) yemekten önce ellerini, yemekten sonra hem ellerini hem de a zını yıkardı. Yeme e besmele ile başlar, bitirdi inde elhamdülillah derdi, sofrada çöpe atılacak herhangi bir yemek ya da ekmek artı ına müsaade etmezdi. Yemek devam ederken müsaade almaksızın her kesten önce kalkılmasını do ru bulmazdı. Karnını tıka-basa doldurmaz, bir yeme i be enmemezlik etmezdi; arzu ederse yer, etmezse yemezdi; vakti müsaitse davete icabet ederdi. Suyu, dibi görülen kaptan içerdi. Bal şerbetini ve nebiz denilen bir çeşit hurma ve üzüm komposto sunun tazesini severdi.[5]

Peygamberimiz (s.a.s.) örfte mevcut olan sedir, divan, yatak, yorgan, ihram, ibrik, le en ve bunun gibi ev eşyası kullanmış, ama en pahalısı olsun diye özel bir arzu bes lememiştir. Elbisesi konusunda belirtti imiz gibi Peygam berimizin (s.a.s.) bu konudaki prensibi de Sadelik, ihtiyacı giderme, tertiplilik ve temizliktir.